سبلان

سبلان (به ترکی: ساوالان) ، از کوه‌های مرتفع ایران است که در در 25 کیلو متری جنوب شرقی شهرستان مشکین شهر قرار دارد و صعود به این قله از آبگرم شابیل میسر می باشد. سبلان با قرار گرفتن در ارتفاع ۴۸۱۱ متر ، یکی از بلندترین قله های ایران می باشد.  این کوه یک کوه آتشفشانی غیرفعال است که آخرین فوران آن احتمالا به دوران هولوسن می رسد. سبلان متشکل از سه قله اصلی به نامهای سلطان، کسری و هرم(1، 2 و 3) می باشد که در همهٔ ایام سال پوشیده از یخ و برف‌های دائمی هستند. دریاچه آتشفشانی مشهور سبلان در بالای قله سلطلان ساولان قرار دارد. سبلان به خاطر آبگرم‌های طبیعی دامنه کوه، طبیعت تابستانی زیبا و قابلیت صعود برای همه،  همیشه مورد توجه گردشگران بوده است.

در جبهه غربی قله سلطان و در کنار جان پناه، سنگی به شکل عقاب به نام قارتال داشی (در ترکی آذربایجانی به معنی سنگ عقاب) قراردارد که در طول زمان به نماد سبلان تبدیل شده ‌است. این قطعه سنگ به شکل عقابی است که نشسته و سر را به سوی شرق چرخانده‌ است.

نام این کوه از دو بخش «ساب» و «آلان» تشکیل شده‌ است که به ترتیب به معنای «پیام» و «گیرنده» است یعنی «سبلان» به معنی «گیرنده پیام» است.

صعود به قله ساوالان از مسیرهای مختلفی صورت می گیرد اما امن ترین و مطمئن ترین مسیر صعود از آبگرم شابیل به طرف پناهگاه می باشد. جاده این آبگرم به طرف پناهگاه برای اتوموبیل های کوهستانی و شاسی بلند هموار می باشد. صعود از پناهگاه با پای پیاده ، بسته به آمادگی افراد حداقل در 2 و حداکثر در 4 ساعت با رسیدن به دریاچه موجود در قله صورت می گیرد. به علت وجود یخچالها و ارتفاع زیاد از سطح دریا در اکثر زمان سال برودت زیادی بر هوای کوه حاکم است، لذا کوهنوردان ، حتی در گرمترین فصل سال، باید لباسهای گرم و تجهیزات ایمنی به همراه خود داشته باشند. صعود به قله از مسیرهای دیگر از قبیل جان پناه (فرعی از جاده شابیل) و پیست اسکی آلوارس (سرعین) نیز میسر می باشد.